EDB – klasy: I DLO, I CT, I DT

06.04.20 Temat: Ochrona ludności i zwierząt – część II.

Witam uczniów w okresie przedświątecznym.

Dziś zajmiemy się takimi zagadnieniami jak:

1. zbiorowe środki ochrony ludności

2. ewakuacja ludności

3. zabiegi sanitarne i specjalne

4. ochrona zwierząt.

Oprócz zagadnień zawartych w waszych podręcznikach od str. 128, uwzględniając paragrafy oznaczone „Pamiętaj” proponuję wam się zapoznać z materiałem zamieszczonym poniżej.

Zbiorowe środki ochrony ludności.
W czasie działań wojennych ludzie zawsze opuszczali miejsca najbardziej zagrożone. Udawali się zbiorowo do miejsc, w których mogli się ukryć. Zbiorowe miejsca ochrony ludności:

a) stałe (schrony, ukrycia, szczeliny przeciwlotnicze), SCHRON – jest to zakryty obiekt fortyfikacyjny, przeznaczony do prowadzenia obserwacji, kierowania walką, ochrony ludzi i sprzętu technicznego przed środkami rażenia nieprzyjaciela.

Zależnie od przeznaczenia rozróżnia się:

– schrony bojowe, np. dla karabinów maszynowych,

– schrony obserwacyjne, umożliwiające obserwację nieprzyjaciela i pola walki,

– schrony dla ukrycia żołnierzy, ludności,

– schrony na stanowiskach dowodzenia,

– schrony medyczne, amunicyjne,

– schrony odpowiednio wyposażone chronią ludność przed bezpośrednim działaniem bomb, promieniowaniem, skażeniem chemicznym, pożarami.

Ze względu na położenie schrony dzielimy na:

-wolno stojące – jeden metr pod ziemią -pod budynkami – poniżej poziomu ziemi.

Każdy schron wyposażony jest w zapasowe wejścia i wyjścia z gazoszczelnymi i ognioodpornymi drzwiami hermetycznymi. W pomieszczeniach może przebywać od ok. 50 do 300 osób.

Schrony powinny zawierać:

– sanitariaty,

– kanalizacje,

– punkty medyczne,

– umywalnie,

– oświetlenie,

– ogrzewanie,

– zapasy żywności i wody,

– własne źródło zasilania,

– sprzęt ratunkowy,

– środki łączności Przykładowy schemat schronu,

– radio na baterie,

– termosy,

– gaśnice,

– kilofy, łopaty, łomy.

Urządzenia filtrowentylacyjne oczyszczają skażone powietrze z zewnątrz, usuwają powietrze zużyte przez osoby przebywające w obiekcie i wytwarzają odpowiednie nadciśnienie w systemie wentylacyjnym, aby do wnętrza budowli nie przeniknęło skażone powietrze.

UKRYCIA służą krótkotrwałej ochronie ludności są to piwnice i podpiwniczenia.

Ukrycia mają służyć do krótkotrwałej ochrony ludności przed środkami konwencjonalnymi, pyłem promieniotwórczym, BST i TSP. Wentylację stanowią urządzenia taki jak w schronie.

SZCZELINY PRZECIWLOTNICZE

Chronią przed falą uderzeniową broni jądrowej, promieniowaniem cieplnym i przenikliwym oraz siłą rażenia broni konwencjonalnej. Stawia się je w bliskiej odległości od budynków mieszkalnych, ale wynoszącej nie mniej niż połowę wysokości gmachu plus 3 m i nie więcej niż 150 m. Przebywająca ludność w szczelinach przeciwlotniczych musi posiadać swoje etatowe lub zastępcze środki ochrony dróg oddechowych i skóry. Takie szczeliny wykonuje się na polecenie władz w sytuacji zagrożenia.

b) ruchome (wozy bojowe, samoloty, pojazdy opancerzone).

Ewakuacja ludności

Ewakuacja ludności jest jednym ze środków zbiorowej ochrony ludności i ma na celu ochronę życia i zdrowia ludzi, zwierząt, ratowanie mienia, w tym zabytków ruchomych oraz ważnej dokumentacji, w przypadku wystąpienia wszelkiego rodzaju zagrożeń.

Konieczność jej przeprowadzenia może mieć miejsce w różnych stadiach niebezpiecznego zdarzenia. W praktyce najczęściej przeprowadza się ewakuację osób poszkodowanych lub bezpośrednio zagrożonych (także ich zagrożonego mienia) po wystąpieniu niebezpiecznego zdarzenia (np. pożaru, wybuchu lub innego miejscowego zagrożenia) w obiektach lub zagrożonym terenie.

Ewakuacja może mieć charakter prewencyjny, tzn. być prowadzona z terenów i obiektów, w stosunku do których stwierdzono symptomy zbliżającego się zagrożenia, np. związanego z rozprzestrzenianiem się zaistniałych zdarzeń niebezpiecznych (powódź, katastrofa chemiczna) i w takim przypadku mówimy o ewakuacji doraźnej.

Zabiegi sanitarne i specjalne

Zabiegi sanitarne – polegają na usunięciu z powierzchni ciała oraz błon śluzowych oczu, nosa i ust substancji promieniotwórczych oraz na niszczeniu lub usunięciu środków trujących i biologicznych. Zabiegi specjalne – obejmują odkażanie, dezynfekcję lub dezaktywację skażonych powierzchni na obiekcie. Odkażanie polega na niszczeniu/neutralizacji właściwości toksycznych lub usuwaniu środków trujących za skażonych powierzchni. Dezynfekcja to niszczenie lub usuwanie środków biologicznych. Dezaktywacja polega na usuwaniu (zniszczyć ich nie można) substancji promieniotwórczych ze skażonych powierzchni.

Ochrona zwierząt

Ewakuacja zwierząt jest zadaniem trudnym i skomplikowanym, dlatego ważne jest nabycie odpowiedniej wiedzy i umiejętności w tym zakresie. Powinna ona odbywać się w taki sposób, aby nie zagrażała życiu i zdrowiu ani ratowników, ani zwierząt. W sytuacji zagrożenia zwierzęta odczuwają niepokój i lęk. Ponadto są one mało odporne na działanie dymu. Gdy przedostanie się on do pomieszczenia, zwierzęta bardzo często układają się na ziemi, utrudniając ewakuację. Dlatego powinno się rozpoczynać wyprowadzanie zwierząt w chwili, kiedy tylko dotrą pierwsze sygnały o możliwym zagrożeniu. Warto pamiętać o tym, aby podchodzić do zwierząt od przodu, spokojnie i ostrożnie, łagodnie do nich przemawiając. Wyczuwają one zdenerwowanie ratownika i bardzo łatwo im się ono udziela. Zwierzęta wyprowadzane ze strefy zagrożonej powinny być kierowane do bezpiecznych miejsc, z których nie będą mogły się same wydostać. Należy również pamiętać o tym, że w zależności od gatunku ewakuowanych zwierząt podejmuje się odmienne czynności. O ile np. konie i krowy po prostu wyprowadza się z zagród, o tyle drób wynosi się w workach lub w koszach, szybko go potem uwalniając i zapewniając dopływ świeżego powietrza. Małe zwierzęta domowe ewakuuje się w klatkach.

W związku z tym, iż nadchodzą święta nie daję wam żadnych zadań do zrobienia, proszę tylko przeczytać powyższe zagadnienia i życzę zdrowych, spokojnych i radosnych

WESOŁYCH ŚWIĄT”