CZYTELNIA

Epoki literackie po kolei

                                               Młoda Polska

Czas trwania – ostatnie dekady XIX w. – 1918 r. (Polska 1891-1918). Główni przedstawiciele epoki:  Antoni Czechow, Artur Rimbaud, Henryk Ibsen,  Jan Kasprowicz, Gabriela Zapolska, Joseph Conrad, Kazimierz Przerwa-Tetmajer,  Leopold Staff, Lew Tołstoj,  Oskar Wilde, Stanisław Przybyszewski,  Stanisław Wyspiański, Władysław Stanisław Reymont.

Najwybitniejsi twórcy oraz dzieła:

  • Antoni Czechow „Trzy siostry”,
  • Gabriela Zapolska „Moralność Pani Dulskiej”,
  • Joseph Conrad „Jądro ciemności”, „Lord Jim”,
  • Lew Tołstoj „Anna Karenina”,
  • Stanisław Wyspiański „Wesele”,
  • Stefan Żeromski „Ludzie bezdomni”,
  • Władysław Stanisław Reymont „Chłopi”, „Dzieje grzechu”.

Cechy epoki:

  • Odrzucenie racjonalistycznego pozytywizmu,
  • Zachęta do wyrażania uczuć, uzewnętrzniania emocji – (ekspresjoniści);
  • Poezja – charakter nastrojowy, w literaturze motywy realistyczno-naturalistyczne oraz symboliczne i wizyjne.
  • Dekadentyzm, Bergsonizm, Neoromantyzm, Parnasizm, Secesja