CZYTELNIA

             Epoki literackie po kolei

                              Dwudziestolecie Międzywojenne

Czas trwania – 1918-1939 r. Główni przedstawiciele epoki:  Bolesław Leśmian, Julian Przyboś, Bruno Schulz, Franz Kafka, James Joyce, Julian Tuwim, Witold Gombrowicz, Jan Lechoń, Jarosław Iwaszkiewicz, Konstanty Ildefons Gałczyński, Maria Dąbrowska, Michaił Bułhakow, Stefan Żeromski, Władysław Broniewski, Zofia Nałkowska.

Najwybitniejsi twórcy oraz dzieła:

  • Bruno Schulz „Sklepy cynamonowe”,
  • Franz Kafka „Proces”,
  • James Joyce „Ulisses”,
  • Maria Dąbrowska „Noce i dnie”,
  • Michaił Bułhakow „Mistrz i Małgorzata”,
  • Witold Gombrowicz „Ferdydurke”,
  • Zofia Nałkowska „Granica”.

Cechy epoki:

  • Kult człowieka władzy, robotnika, miasta i masy;
  • Rozwój powieści parabolicznej (np. „Proces” F. Kafka);
  • Fokus na prowadzenie analizy wewnętrznych stanów psychicznych (introspekcja);
  • Behawioryzm, Dadaizm, Freudyzm, Futuryzm, Katastrofizm, Nadrealizm (surrealizm), symultanizm (proza)
  • Sztuka:  abstrakcjonizm, kubizm, ekspresjonizm, kolaż.
  •  Awangardziści, czyli powstanie grupy poetyckiej, która skupiała racjonalistów, wielbicieli techniki i maszyn, stawiająca opór przeciwko naturze i spontaniczności Awangardziści